Zementua industrializazioaren eta hiriguneen sorreran nagusi izan da eta da. Material hori hirietako paisaiaren zati da, eraikin, azpiegitura eta monumentuetan baitago.
Zementurik gabe ez legoke komunikazio onik, ez hezkuntzarako edo osasunerako, ez turismorako, ez merkataritzarako, ez eta industriarako sarbiderik. Azken batean, ez litzateke aurrerabiderik egongo.
Konglomeratzaile hidraulikoa da, hau da, material ez-organikoa fin ehotua, urarekin nahasten denean, erreakzio eta hidratazio prozesuen bidez erre eta gogortzen duen masa eratzen duena, eta, gogortu ondoren, bere erresistentzia eta egonkortasuna mantentzen duena.
Baina, zer prozesu jarraitzen du material honek pertsonen bizitzaren parte izan arte?
Harrobian kareharria eta beste lehengai batzuk lortu, prestatu eta ondoren labean kiskali ondoren, clinker izeneko material bat lortzen da, eho eta igeltsuarekin eta bestelako gehigarriekin nahasten dena, zementua sortzeko. Horrela, konglomeratzaile hidrauliko bat lortzen da, hau da, finki ehotutako material ez-organiko bat. Material hori urarekin oratzen denean, erreakzioen eta hidratazio-prozesuen bidez sutzen eta gogortzen den orea osatzen du, eta, gogortu ondoren, erresistentzia eta egonkortasuna mantentzen ditu.
Zementua funtsezko materiala da hirien iraunkortasunerako:
Zementuaren industria etengabe eboluzionatzen eta iraultzen ari da. Gaur egun, sektorearen ahaleginak 4.0 zementua izeneko ekosistema adimendun bat sortzera bideratuta daude.
Ekimen horren helburua sektore autoantolatua bihurtzea da, hau da, "Ekosistema adimenduna". Iraultza hori bost teknologiatan oinarritzen da: